11. Hukuk Dairesi E. 2018/3363 K. 2019/4729

11. Hukuk Dairesi Esas No: 2018/3363 Karar No: 2019/4729 Karar Tarihi: 24.06.2019 11. Hukuk Dairesi         2018/3363 E.  ,  2019/4729 K. MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarih ve 2016/232 E. - 2017/104 K. sayılı kararın ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 03/05/2018 tarih ve 2017/1612-2018/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkillerinin esas unsuru “Kültür” ibaresinden oluşan seri markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2014/82632 sayılı “Kültürtv” ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptalini ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinini istemiştir. Davalı şirket vekili, anonim bir karaktere sahip olan “kültür” ibaresinin tekel altına alınmasının söz konusu olamayacağını ve bu ibarenin herkesçe kullanılabileceğini, iltibas tehlikesinin bulunmadığı savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı kurum vekili, dava konusu 2014/82632 sayılı “Kültürtv” ibareli markanın münhasıran kelime unsurundan oluştuğunu, davacılara ait markaların ise farklı esas unsurları ihtiva ettiğinin görüldüğünü, yaratılan bütünsel algı ve imajın farklı olduğunu, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu, savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, başvuru'nun "kültürtv" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 41. sınıftaki mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ" esas ibareli markalardan meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 01 ile 45. sınıflar arasındaki tüm mal ve hizmetlerin yer aldığı, davalı şirket markası kapsamında yer alan 41. sınıf hizmetlerin, davacının markalarının kapsamındaki hizmetlerle aynı/benzer olduğu, somut olayda çekişmeli başvuru standart karekterle yazılmış "kültürtv" ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markaların ise, standart karekterle yazılmış "KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ" esas ibareli markalardan oluştuğu, davacılara ait redde mesnet gösterilen markaların tamamında "KÜLTÜR" ibaresinin ortak esaslı unsur olarak kullanıldığı, davacı tarafın seri marka oluşturma eğiliminde hareket ettiği, "TV" eklentisinin, günümüzde yoğun olarak "TELEVİZYON" sözcüğünün kısaltması olarak kullanılması nedeniyle taraf markalarındaki KÜLTÜR ibarelerinin ortak asli unsur olarak kullanılmasının markaları benzer kıldığı, KÜLTÜR kelimesi zayıf marka olmakla birlikte, tescilden kaynaklanan asgari bir korumayı da haiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK YİDK'in 2016-M-4044 sayılı kararının iptaline, 2014/82632 sayılı markanın tescil edilmediğinden hükümsüzlüğüne ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Karara karşı davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı davalı kurum vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurumun temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 24/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.