T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/4061
Karar No: 2020/429
Karar Tarihi: 11.02.2020
1. Ceza Dairesi 2019/4061 E. , 2020/429 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Amasya Ağır Ceza Mahkemesi kararı:
Sanıklar ..., ... ve ...'nın üzerine atılı maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçu nedeni ile:
TCK'nin 81/1. maddesinin uygulanması suretiyle müebbet hapis cezası ve mahkumiyetin yanı sıra TCK'nun 53. maddesinin uygulanması,
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararı:
-Yargıtay 1. Ceza Dairesi Başkanlığının 19/03/2019 tarih, 2018/5879 esas, 2019/1701 karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmesine,
1-Amasya Ağır Ceza Mahkemesince 21/07/2017 tarih, 2015/313 esas ve 2017/239 karar sayılı sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurularının CMK'nin 280/2. maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,
2--Sanıklar ... ve ... hakkında her ne kadar maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmış ise de, sanıkların atılı suçu işledikleri konusunda mahkumiyetlerine yetecek derecede kesin, inandırıcı, şüpheden uzak deliller elde edilemediğinden sanıkların atılı suçtan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanıklar ..., ... hakkında maktul ...'u kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; sanıkların mahkumiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21/07/2017 gün ve 2015/313 esas, 2017/239 karar sayılı hükmün sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin sanık ... yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar ... yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüne ve sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlarına dair verilen 18/01/2018 gün ve 2017/1871 esas, 2018/121 karar sayılı kararı, Dairemizin 19/03/2019 gün ve 2018/5879 esas, 2019/1701 karar sayılı kararı ile "..Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ... ile maktul ...'un sanık ...'ın işletmekte olduğu bara geldikleri, ... tarafindan hesabın istendiği, garson olan sanık ...' ın getirdiği hesabın fazla bulunması nedeniyle aralarında tartışma çıkması üzerine, mağdur ve maktulün bardan çıkıp araçlarına gittikleri, ...'ın hesabı getirdiği tabağı ...'un kırdığı, ...'un tekrar içeri girerek kasa bölümüne gittiği, 70 TL para verdiği ve kredi kartlarını denediği ancak limitin yetersiz olduğu, bunun üzerine barda müzisyen olarak çalışan tanık ...'in daha önceden mağdur ve maktulü tanıması nedeniyle hesabı üstlendiği, ancak mağdur ...'un küfür etmeye devam etmesi nedeni ile tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ...'ın sopalarla maktul ve mağdura vurdukları anlaşılan olayda, otopsi raporuna göre maktulde birden fazla yaranın bulunması, mağdur ...'un sıcağı sıcağına alınan ilk beyanına göre sanıkların üçünün de ellerindeki sopalarla kendisine ve maktule vurduklarını ifade etmesi, tanık anlatımlarına göre sanıkların üçünün de elinde sopa bulunduğunun sabit olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar ...'ın sanık ...' ın eylemine onun yanında yer alarak katılmak suretiyle maktul ...' a yönelik kasten öldürme suçunu işledikleri gözetilerek TCK'nin 37 ve 81. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi ve aksi kanıtlanamayan savunmalara göre sanıklar hakkında maktul ... tarafından söylenen hakaret içeren sözler nedeni ile TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,..." gerekçesiyle hükümlerin bozulduğu, bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği ve sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,
Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi TEVDİİNE, 11/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.