T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1444
Karar No: 2025/4233
Karar Tarihi: 26.05.2025
1. Ceza Dairesi 2024/1444 E. , 2025/4233 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2541 E., 2023/2293 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bölge Adliye Mahkemesi bozma ilamı üzerine, Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/232 Esas, 2023/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.12.2023 tarihli ve 2023/2541 Esas, 2023/2293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, temel ceza takdir edilirken üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
2.Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından öldürmeye yönelik olarak gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, eksik incelemenin olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya kapsamına göre; sanığın suçta kullandığı bıçak ile katılanda mide perforasyonuna ve karın boşluğu içinde kanamaya neden olacak, yaşamını tehlikeye sokacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde katılanı yaraladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca makul (orta) oranda bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.12.2023 tarihli ve 2023/2541 Esas, 2023/2293 Karar sayılı kararının "teşebbüsün derecesi yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.