T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1599
Karar No: 2024/4566
Karar Tarihi: 24.06.2024
1. Ceza Dairesi 2023/1599 E. , 2024/4566 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/491 E., 2022/1528 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2020 tarihli, 2017/458 Esas, 2020/306 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2021/491 Esas, 2022/1528 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan inceleme neticesinde "Suçta kullanılan bıçak hakkında, müsadere talep edilmiş olmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmemiş olması mahallinde, dava zamanaşımı süresi içerisinde giderilebilir noksanlık olarak kabul edilerek" sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunmaya ve haksız tahrike ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Olay tarihinde mağdurun annesi ile evli olan sanık hakkında aralarındaki şiddetli geçimsizlik sebebiyle uzaklaştırma kararı bulunduğu, 19/07/2012 tarihinde mağdurun Favelas isimli oyun salonunda oyun oynadığı sırada sanığın mağdurun bulunduğu yere alkollü vaziyette geldiği, sanığın ilk önce mağdurun kardeşi olan temyiz dışı mağdur ... ile konuşmak istediğini beyan ettiği, Ferhat'ın kendisine alkollü olduğunu daha sonra konuşabileceklerini söylemesi üzere sanığın Ferhat'a saldırmaya başladığı, bunu gören mağdur ...'un da tarafların arasına girdiği, bu sırada sanığın elindeki bıçak ile mağduru 5 yerinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 14.06.2017 tarihli rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, olay günü mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2021/491 Esas, 2022/1528 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.06.2024 tarihinde karar verildi.