T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/15766
Karar No: 2017/12766
Karar Tarihi: 29.11.2017
2. Ceza Dairesi 2015/15766 E. , 2017/12766 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 14/06/2010 tarih ve 2010/11440 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında aynı binada farklı dairelerde otıran müştekiler ..., ... ve ...’a yönelik dairelerinin önünden ayakkabı çaldığı iddiası ile hırsızlık eylemleri nedeniyle TCK’nın 142/1-b, 143/1, 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, sanık hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken sanığın hangi müştekiye karşı eylemi nedeniyle cezalandırıldığı temyiz denetimine açık olmayacak şekilde yasal gerekçeleri de gösterilmeden tek bir eylem nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
Sanığın tekerrüre esas alınan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.03.2009 gün ve 2008/665 Esas 2009/230 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK’nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı; Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.06.2007 gün ve 2008/665 Esas 2009/230 Karar sayılı kararı ile bahsi geçen ilama konu TCK’nın 151/1 maddesinde yazılı mala zarar verme suçu ile tekerrüre esas alınan TCK’nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçuna dair mahkumiyet kararlarının uzlaşmanın sağlandığından bahisle ortadan kaldırılmasına karar verildiği, sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalkması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.