T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2014/17941
Karar No: 2016/1902
Karar Tarihi: 03.03.2016
11. Ceza Dairesi 2014/17941 E. , 2016/1902 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında sahtecilik suçu ile ilgili olarak yapılan temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ...’in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
a)Sanığın sahte sürücü belgesi kullanarak araç kiralama sözleşmesi düzenlediğinin anlaşılmasına göre hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerekirken resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi
b)Birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/156 E-2006/88 sayılı ilamın, tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/505 E.-2006/150 K. Sayılı ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.