9. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/8947
Karar No: 2023/6623
Karar Tarihi: 23.10.2023
9. Ceza Dairesi 2023/8947 E. , 2023/6623 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/706 E., 2023/801 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/94 Esas, 2023/92 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/706 Esas, 2023/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdurenin ve sanığın mahkeme beyanları yerine hazırlık aşamasındaki soyut anlatımlarının hükme esas alındığını, mağdurenin sanığa iftira attığının kendi beyanıyla da sabit olduğunu, sanığın suçlamayı gururuna yedirememesi ve şoka girmesi nedeniyle ikrar ettiğini, ikrarın tek başına hükme esas alınamayacağını, mağdurenin anal muayenesinde bulgu tespit edilemediğini, intikalin iki yıl sonra gerçekleştiğini, mağdurenin, sanığın ve diğer aile fertlerinin hazırlık beyanlarının benzer mahiyette olmasının sebebinin ifadeyi alan kişilerce yönledirilmeleri olduğunu beyanla sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile mağdurenin abi kardeş oldukları ve aynı evde yaşadıkları, olay tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin evlerinin üst katında duş alan sanığa havlu götürdüğü, bu sırada sanığın arkasından yaklaştığı mağdureye sarıldığı, mağdurenin ellerini tuttuğu ve ağzını kapattığı, yüz üstü yere yatırdığı mağdurenin üzerindeki pantolonunu ve iç çamaşırlarını çıkarmaya çalıştığı, cinsel organını (penisini) mağdurenin arkasından anüsüne sokmaya çalıştığı ve soktuğu, evin kapı zilinin çalması ve açılması üzerine sanığın eylemlerine son verdiği, bu şekilde sanığın mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunduğu ve mağdureyi rızası hilafına ve zorla alıkoyarak hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın emniyette, savcılıkta ve sorgu aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanlarında atılı suçlamaları ikrar ettiği, mağdurenin olaydan yaklaşık bir buçuk yıl sonra öğretmenine anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda mağdurenin soruşturma aşamasında ve Cumhuriyet savcısı huzurunda vermiş olduğu tutarlı beyanının detaylı içeriği ve sanığın ikrarı ile doğrulanması, olayın ortaya çıkış şekli, adli raporun organ sokma eylemi gerçekleşmediği yönündeki tespiti dikkate alındığında her ne kadar sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması maksadıyla kamu davası açılmış ise de, eyleminin kül halinde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu sonucuna varılarak bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Mağdurenin savcılık aşamasındaki beyanı, sanığın ikrarı, tanık ifadeleri, raporlar ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine göre ; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin sübuta yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin ve tutuklama bilgilerinin yer almaması, İlk Derece Mahkemesi karar başlığında dosya kapsamına göre 2020 yılı Temmuz Ağustos ayları olması gereken suç tarihinin 2020 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/706 Esas, 2023/801 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.10.2023 tarihinde karar verildi.