T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/2639
Karar No: 2024/4032
Karar Tarihi: 30.05.2024
1. Ceza Dairesi 2023/2639 E. , 2024/4032 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/934 E., 2022/1191 K.
SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2020/122 Esas, 2021/425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 ve 23. maddeleri yollaması ile 87/4-1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/934 Esas, 2022/1191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına, yaralama kastının bulunmadığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte suç vasfının taksirle yaralama olarak belirlenmesi, ağır haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, meşru savunma ve 5237 sayılı Kanun'un 32. madde hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun ve sanığın ambulansı aramasının gözardı edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Bimekan yaşayan maktulün, olay günü parkta oturmakta olan sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın yanına alkollü bir şekilde geldiği ve sanık ile suça sürüklenen çocuklara küfrettiği, bunun üzerine sanık ve suça sürüklenen çocukların haksız tahrik altında maktulü tekme ve yumrukla darp ettikleri, maktulün parktan ayrılıp Emek Mahallesi 27. sokak ile 29. sokak kesişiminde bulunan trafo yanına gittiği, sanık ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın durumundan endişe duyarak trafo yanındaki maktulün yanına geldikleri, maktulün yeniden küfür etmesi üzerine sanığın maktule tekme ve tokat vurduğu, akabinde sanık, ... ve ...'nın olay yerinden uzaklaştıkları, yaklaşık 15 dakika sonra tekrar yanına geldiklerinde maktulün hareketsiz bir şekilde yerde sırt üstü yattığını görmeleri üzerine sağlık ve polis ekiplerine haber verdikleri, maktulün sanığın ve suça sürüklenen çocukların darp eylemi neticesinde yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ancak kronik kalp damar hastalığı bulunan maktulün maruz kaldığı darp olayının efor ve stresinin tetiklemesi ile ani kardiyak sonucu öldüğü ve sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılan olayda;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan cezai ehliyete dair raporların ve otopsi ile 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun mütalaasının yeterli olduğu, cezai sorumluluğunun tam olduğu tespit edilen sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, taksirle ölüme neden olma suçunun unsurlarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek teşdiden belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmaması karşısında meşru savunma koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı ve hükmedilen ceza miktarı itibarıyla
sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/934 Esas, 2022/1191 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2024 tarihinde karar verildi.