T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/14311
Karar No: 2024/21934
Karar Tarihi: 30.12.2024
2. Ceza Dairesi 2023/14311 E. , 2024/21934 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/790 E., 2022/1258 K.
SUÇ :Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2017/942 Esas, 2020/233 Karar sayılı dosyasında verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlerin, Sanığın savunmasından sonra 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi kapsamında akıl hastası olduğunun kabulü üzerine, sanığa CMK'nın 150/2. maddesi gereği, sanık ...'e zorunlu müdafii atanarak savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek, sanığın savunma hakkının kısıtlanması, kabule göre de;Adli Emanetin 2017/7907 sırasında kayıtlı emanet eşya hakkında herhangi bir karar verilmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/670 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/378 Esas, 2022/107 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, tüm bu açıklamalar ışığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, anılan sebeplere yönelik bozma kararı verilemeyeceği, dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.