T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/2367
Karar No: 2025/9329
Karar Tarihi: 20.05.2025
4. Ceza Dairesi 2025/2367 E. , 2025/9329 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3216 E., 2020/2676 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,
2. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 23.01.2025 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen " tekerrüre esas alınan Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2014 tarihli ve 2012/437 E., 2014/145 sayılı kararının kesinleşme tarihinin, suç tarihinden sonra olması nedeniyle koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmesi " dışında isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-(h) maddesi uyarınca hüküm fıkrasından; "tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması" ve yerine " sanığın, Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/244 Esas, 2017/61 K. sayılı ilamına göre mükerrir olduğu anlaşıldığından hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 ila 5275 sayılı Kanun'un 108. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenilmesi suretiyle, tebliğname’ye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.