T.C. Yargıtay
11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi
Esas No: 2020/2317
Karar No: 2021/3552
Karar Tarihi: 12.04.2021
11. Hukuk Dairesi 2020/2317 E. , 2021/3552 K.
MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/11/2019 tarih ve 2019/334 E. - 2019/948 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/02/2020 tarih ve 2020/207 E- 2020/239 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Yapı Merkezi İnş. ve San. A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı HG Patlayıcı ... Ltd. Şti tarafından diğer davalıya gönderilen patlayıcı maddelerin Mersin Limanın’dan Cibuti Limanına deniz yoluyla taşınması işini üstlendiğini ve taşıyan sıfatını haiz olduğunu, müvekkilinin taşımaya konu emtiayı sözleşmede belirlenen zamanda boşaltma limanına ulaştırmasına rağmen davalılardan kaynaklı sebeplerle emtianın limanda 9 gün beklemek zorunda kaldığını, davalıların taşıtan ve gönderilen sıfatları sebebiyle bekleme ücretinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, 78.975 USD’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, eldeki dava ile İstanbul 17. Asliye Ticaret (Deniz İhtisas) Mahkemesi'nin 2018/314 Esas sayılı dosyasındaki davanın taraflarının, davaya konu sözleşmelerin aynı olması karşısında her iki dosya arasında arasında hukuki, fiili bağlantı bulunması nedeniyle dava dosyalarının birleştirilmesinde hukuki yarar olduğu, davacı vekilinin 14/11/2019 tarihli celsede davaların birleştirilmesini talep ettiği gerekçesi ile 2019/334 Esas sayılı dosyanın İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin (Deniz İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) 2018/314 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine, HMK 166/3. maddesi gereğince birleştirme kararının derhal İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne bildirilmesine karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı Yapı Merkezi İnş. ve San. A.Ş vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Yapı Merkezi İnş. ve San. A.Ş vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Yapı Merkezi İnş. ve San. A.Ş'den alınmasına, 12/04/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.