T.C. Yargıtay
3. Hukuk Dairesi
3. Hukuk Dairesi
Esas No: 2012/20624
Karar No: 2012/25906
Karar Tarihi: 17.12.2012
3. Hukuk Dairesi 2012/20624 E. , 2012/25906 K.
MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 25.000 TL (ıslah ile 147.244,25 TL) ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 65.790,92 TL'lik bölümünün kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili; davalı belediyenin, müvekkillerine ait 621 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların güney kısmına yol yapılmak suretiyle, kuzey kısmına ise hafif raylı sistemin alt yapı tesisatının inşa edilmesi suretiyle el atıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, şimdilik 25.000 TL ecrimisilin yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 25.06.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 147.244,25 TL ye artırmıştır.
Davalı vekili dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede imar planı değişikliği yapıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, 03.04.2011 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın 65.790 TL lik bölümünün kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.8.3.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda “Başkasının gayrimenkulünü haksız olarak zaptedip kullanmış olan kötü niyetli kimsenin o gayrimenkulü elinde tutmuş olmasından doğan zararları ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği semereleri tazminle mükellef olup, bir zarara uğramamış olan malik veya zilyede ecrimisil adı veya başka bir ad altında herhangi bir tazminat vermekle mükellef olmadığı” sonucuna varılmıştır.Nihayet 4.6.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile de ecrimisil, tazminat olarak nitelendirilmiştir. Bu kararın gerekçesinde ecrimisil davalarının Türk Kanunu Medenisi’nin 908. maddesine (TMK m.995) dayanan bir tazminat davası olduğu belirtilmiştir.Bu tür davalarda hakim, gerçek ecrimisil miktarını tayin ve tesbit edebilmek için resen hareket etmek zorundadır. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde; öncelikle benzer yerlerin kira sözleşmeleri (resen emsal araştırması yapılarak ya da taraflardan emsal göstermeleri istenmek suretiyle) getirtilmeli, sonrasında bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmaz ve emsaller incelenmeli, taşınmazın büyüklüğü ve çevre özellikleri de nazara alınarak dava konusu ilk dönemde arsa olarak serbest koşullarda getirebileceği kira parası rayice göre belirlenmeli, sonraki dönemler için ise, ilk dönem için belirlenen miktara TÜİK. ce yayımlanan ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla ecrimisil hesabı yapılmalıdır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; Gelir Vergisi Kanununun 73. maddesinden hareketle, davaya konu taşınmazların 2010 yılına ait emlak vergisine esas m² birim fiyatlarının % 5 i esas alınmak suretiyle ecrimisil hesabı yapılmış olup, bu durum yerleşik yargısal ilkelere aykırıdır.O halde mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar dikkate alınarak yapılacak inceleme ve araştırma sonucuna göre belirlenecek miktara karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve bozma nedenine göre, davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.