T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2014/1332
Karar No: 2014/4953
Karar Tarihi: 24.03.2014
6. Ceza Dairesi 2014/1332 E. , 2014/4953 K.
Tebliğname No : Kanun Yararına Bozma - 2013/257187
Gündüzleyin bina dahilinden hırsızlık suçundan sanık E.. G..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin ANTALYA 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2008 tarihli ve 2008/242 esas, 2008/397 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 23/07/2013 gün ve 2013/11916/47563 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/09/2013 gün ve 2013/257187 sayılı ihbar yazısı ve Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 09.12.2013 tarihli görevsizlik kararı ile infaz dosyası; 16/01/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
Dosya kapsamına göre, sanığın sabıkasında bulanan ve tekerrüre esas alınan Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/02/2007 tarihli ve 2006/23 esas, 2007/55 sayılı 200 yeni Türk lirası adlî para cezası ilâmının infazı sırasında, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebi üzerine aynı Mahkemenin 05/05/2008 tarihli ve 2006/23 esas, 2007/55 sayılı ek kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde yer alan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." biçimdeki düzenleme gereği, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi anlamında tekerrüre esas alınacak sabıkası kalmadığından yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiştir.
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre, sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2007 gün ve 2006/23-2007/55
sayılı kararına konu 200 Türk lirası adli para cezasının, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son. maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmemesi nedeni ile yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan hükümlü E.. G.. hakkında Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen 17.04.2008 gün ve 2008/242-397 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, anılan Yasa'nın 309/4-d. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “5237 sayılı TCY'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılmasına, kararın diğer bölümlerinin korunmasına, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.