T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/5937
Karar No: 2021/3798
Karar Tarihi: 22.03.2021
10. Ceza Dairesi 2017/5937 E. , 2021/3798 K.
Mahkeme : NİĞDE 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma
2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
3- Kenevir ekme
Hükümler : 1- Mahkûmiyet (Uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçları yönünden)
2- Tedavi ve denetimli serbestlik kararı (Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden)
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Aralarındaki bağlantı nedeniyle, sanık ...’in kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin Dairemizin 2020/20872 esasında kayıtlı Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/397 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.
A- Sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde:
Sanıklar hakkında verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarına yönelik olarak sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin mahallinde itiraz olarak değerlendirildiği ve Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2014 tarihli ve 2014/435 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE;
B- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:
Sanık ... hakkında kenevir ekme suçuna ilişkin hüküm fıkrasında ceza tertibine ilişkin kanun maddesinin “2313 sayılı yasanın 23/son maddesi” olduğu belirtildikten sonra hüküm fıkrasının son kısmında “5237 sayılı TCK’nın 188/3 madde ve fıkrası uyarınca” şeklinde yazılması, Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.
Sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmişse de; tekerrüre esas alınan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2011 tarih, 2011/402 esas, 2011/543 karar sayılı ilamının elektrik hırsızlığı suçundan TCK’nın 142/1-f maddesine göre hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin olduğu anlaşıldığından, söz konusu kanun maddesinin 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyeti bulunan kişinin anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanmış olması karşısında, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonuca göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi bakımından değerlendirme yapılması ve tekerrüre esas alınıp alınmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararının ve 7242 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.