T.C. Yargıtay
22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi
Esas No: 2016/16416
Karar No: 2019/14226
Karar Tarihi: 26.06.2019
22. Hukuk Dairesi 2016/16416 E. , 2019/14226 K.
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
GEREKÇE:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacının hesaplamaya esas ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği, buna bağlı olarak davacının kıdem tazminatı farkı ile işe başlatmama tazminatı farkı alacağının bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda; davacının iş akdinin 10.09.2013 tarihinde feshedildiği, davacı tarafından açılan işe iade davası sonucunda feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiği, karar kesinleştikten sonra davacının süresinde işe başlatma talep ettiği, davalı işverence davacının işe başlatılmayarak kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı ödemesi yaptığı anlaşılmaktadır.
Davacı, davalı işverence eksik ödeme yapıldığı iddiası ile işbu davayı açmıştır. Davacı tarafça dava dilekçesi ekinde 2014 yılı Ekim ayına ait emsal ücret bordrosu, davalı tarafça da davacıya yapılan ödemeler ile ilgili bordrolar, banka dekontları sunulmuştur.
Davacı tarafça sunulan emsal ücret bordrosunda emsal işçinin saat ücreti 7,97 TL ( günlük 59,78 TL) olup, davalı tarafça sunulan ödeme belgelerinde de aynı saat ücretinin yazılı olduğu görülmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise günlük 63,50 TL ücret miktarı esas alınarak belirlenen giydirilmiş ücret üzerinden talep konusu alacaklar hesaplanmıştır. Ancak bilirkişi raporunda esas alınan temel ücretin nasıl belirlendiği denetime elverişli olacak şekilde açıklanmamıştır. Davacının işe başlatmama tarihindeki temel ücretinin gerek davacı tarafından sunulan emsal ücret bordrosu gerekse de davalı tarafından sunulan bilgi ve belgeler dikkate alınarak brüt 59,78 TL olarak kabul edilerek giydirilmiş ücretin buna göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Diğer bir hususta, işe başlatmama tazminatı; işçinin işe iade davası sonucunda işe başlatılmaması yoluyla gerçekleşen fesih tarihindeki çıplak ücret üzerinden hesaplanmalıdır. Somut uyuşmazlıkta ise, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu kalem alacağın işçinin işe başlatılmadığı tarihteki giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmış olması da hatalı olmuştur.
Ayrıca davacının kıdem tazminatı alacağı yönünden de, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafça 10.09.2013 tarihinde ödenen kıdem tazminatı miktarının hesaplamada mahsup edildiği ancak 02.12.2014 tarihinde ödenen kıdem tazminatı miktarının mahsup edilmediği görülmektedir. Davalı tarafça kıdem tazminatı alacağına ilişkin olarak yapılan tüm ödemeler mahsup edilerek sonuca gidilmemesi hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.