T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/18252
Karar No: 2023/4943
Karar Tarihi: 28.09.2023
2. Ceza Dairesi 2023/18252 E. , 2023/4943 K.
...
...
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1011 E., 2023/291 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.12.2022 tarihli ve 2022/34093 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin cebinde bulunan cep telefonunu alarak olay yerinden uzaklaştığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 63, 53/1. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/100 Karar ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/1011 Esas, 2023/291 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine, sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağından bahisle ikinci kez mükerrirliğe ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak, hükmün düzeltilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi, somut delil olmadan hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Olay tarihinde katılanın pazarda alışveriş yaptığı ve tezgahları dolaştığı sırada sanığın katılanın yanına yaklaştığı, giysi cebinde bulunan kısmen cep dışına taştığı için rahatça görülen ve kıyafetin ebatları nedeniyle kolayca çekilip alınabilecek cep telefonuna uzanarak bulunduğu yerden alıp hızla olay yerinden uzaklaştığı, hırsızlıktan 2 gün sonra Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun kayıtlarına göre katılana ait cep telefonunun R. Ş. adına kayıtlı hat ile kullanıldığının tespit edildiği, sanık alınan savunmasında, görüntü kayıtlarındaki kişinin kendisi olduğunu ancak katılanın cep telefonunu almadığını, olay yerinden babasının cep telefonu ile kendisini arayıp çağırması nedeniyle koşarak uzaklaştığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmış, bilirkişi raporu ile sanık ...'un katılanın cebinden telefonu çekip olay yerinden kaçtığının belirtildiği, ayrıca sanığın babasının kendisini cep telefonundan araması sonrasında koşarak uzaklaştığını beyan etmiş ise de, olay gün ve saatine ilişkin temin edilen HTS kayıtlarında sanığın kullandığını beyan ettiği cep telefonuna herhangi bir arama veya mesaj kaydının bulunmadığı, bu şekilde sanık ...'un savunmasının soyut ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu Yerel Mahkmece kabul edilerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda suçlamayı inkâr etmiştir.
3.27.02.2023 tarihli bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
"..Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaate, suç niteliğini tayin ile ceza miktarını ve nev’ini belirlemedeki sebeplerin nitelik ve derecesini takdire, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın diğer istinaf itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay 17.Ceza Dairesinin, 2019/13073 esas, 2019/15707 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği, mahkemece tekerrüre esas alınan Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2016/107 esas, 2018/241 karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı, bu ilamda aynı Kanun'un 58. maddesine esas alınan İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2000/997 esas, 2002/1141 karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin suç tarihinin 08.07.2005'ten önce olduğu, tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 765 sayılı 5237 sayılı Kanun döneminde işlenmiş olması karşısında, adli sicil kaydına göre başkaca ikinci kez tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Hususu usul ve yasaya aykırı olmakla, sanığın istinaf istemi bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin, 2018/6752 esas, 2018/6308 karar nolu ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1. maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olup, duruşma açılmaksızın aynı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görüldüğünden aynı Kanun'un 303/1 ve 280/1-a maddesinin verdiği yetkiye istinaden;
Hükmün 1. bendinin 4 ve 5. fıkralarının hükümden çıkartılarak,yerine;
"5-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/107 esas, 2018/241 karar sayılı ilamında yer alan ve 25.02.2019 tarihinde kesinleşip hakederek tahliye tarihinin 13.05.2022 olduğu 3 yıl hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddeleri gereğince mükerrir sayılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonrada denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" fıkrasının eklenmesine, karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
27.02.2023 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın bir süre şikâyetçinin arkasında durarak şikâyetçiyi takip ettiğinin ve daha sonra şikâyetçiye
yanaşarak cep telefonunu aldığının ve elinde bulunan
poşete koyduğunun, ardından pazar yerinden elinde poşetlerle koşarak ayrıldığının tespit edildiği, böylelikle; sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirildiğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/1011 Esas, 2023/291 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.