17. Ceza Dairesi E. 2019/5611 K. 2019/14798

17. Ceza Dairesi Esas No: 2019/5611 Karar No: 2019/14798 Karar Tarihi: 26.11.2019 17. Ceza Dairesi         2019/5611 E.  ,  2019/14798 K. MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde; Mahkemece hangi ilamın tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmemiş ise de; 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “...tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca sanığın önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/01/2013 tarihli ve 2012/6-1431 Esas, 2013/18 Karar sayılı ilamında da kabul edildiği gibi, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu gözönüne alındığında, sanığın tekerrüre esas alınan ilamının karar yerinde gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamış; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dosya kapsamından sanığın müştekiye ait eve girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanığın 03/03/2014 tarihinde işlediği suç bakımından, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması yerine, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılarak haklarında fazla ceza tayini, 2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesi gereği tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas ilamın belirtilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.