T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/4182
Karar No: 2021/4405
Karar Tarihi: 21.06.2021
14. Ceza Dairesi 2020/4182 E. , 2021/4405 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ :Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM :Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2019 gün ve 2019/46 Esas,2019/173 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise düzeltilerek esastan reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ve katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İlk derece mahkemesi tarafından sanığın müsnet suçtan dolayı 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair verilen 04.01.2018 günlü ilk kararın katılan Bakanlık vekili tarafından da aleyhe istinaf edilmesi üzerine incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesince hükmün bozulmasının ardından gerçekleştirilen yargılama neticesinde sanığın aynı suçtan 11 yıl 3 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin verilen ikinci kararın da katılan Bakanlık vekilince aleyhe istinaf edildiği gözetilerek vaki başvurunun esastan reddedilmesi gerekirken bozma ilamına konu ilk kararla ilgili aleyhe istinaf bulunmamasından dolayı bozma sonrası ilk derece mahkemesince kurulan yeni hükümde sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı olduğu gerekçesiyle sonuç cezanın 7 yıl 6 aya indirilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.01.2020 gün ve 2019/2245 Esas, 2020/1 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.