12. Ceza Dairesi E. 2022/632 K. 2025/4660

12. Ceza Dairesi Esas No: 2022/632 Karar No: 2025/4660 Karar Tarihi: 20.05.2025 12. Ceza Dairesi         2022/632 E.  ,  2025/4660 K. MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1211 E., 2020/1388 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 11.02.2020 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilini CMK'nın 141/1. maddesinin "a,d,g,k" bentleri nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/374 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 24.08.2018 tarihinde gözaltına alınarak tutuklandığı, davacı hakkında silahlı örgüt suçundan iddianame düzenlenerek dava açıldığı, yapılan yargılamanın halen derdest olduğu, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu tespit edilerek tazminata esas ceza davasının henüz kesinleşmediği, davacı hakkında verilen tutuklama kararının yasal sınırlar içerisinde bulunduğu ve CMK'nın 141. ve 142. maddesindeki tazminat koşullarının da oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Tazminata esas ceza davasının 10.09.2020 tarihinde kesinleştiği ve davacının mahkumiyetine hükmedildiği görülmekle, davacının, CMK'nın 141. maddesinin birinci fıkrasının "a,d,g,k" bentleri uyarınca tazminat talebinde bulunduğu, bu maddeler kapsamında tazminat talep edilebilmesi için tazminata esas ceza davasının kesinleşmesinin beklenmesine gerek olmadığı ancak dosya kapsamına göre, her iki bent bakımından da tazminat koşullarının oluşmadığı gözetildiğinde, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.