T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/5963
Karar No: 2024/5341
Karar Tarihi: 15.10.2024
12. Ceza Dairesi 2022/5963 E. , 2024/5341 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1815 E., 2021/2544 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 22.465,54 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın, gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacı hakkındaki kararın kesinleşmediğinden bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın maddi anlamda kesinleşip kesinleşmediği araştırılmadan davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/207 Esas – 2018/141 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten adam öldürme suçundan 09.02.2017 - 02.02.2018 tarihleri arasında 358 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, ancak beraat hükmünün kesinleşmediği belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Davacı hakkında; Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/207 Esas – 2018/141 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında kasten öldürme suçundan beraat kararı verildiği, söz konusu kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 2018/1907 Esas, 2018/1910 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2020/116 Esas, 2020/1567 Karar sayılı ilamı ile kararın onanarak 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; davacının tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.