Çukurambar, Çankaya / Ankara 0312 284 60 63 bilgi@hayfahukuk.com Pazartesi – Cuma: 09:00 – 18:00

8. Ceza Dairesi E. 2017/22904 K. 2018/9949

Karar Tarihi: 27 Eylül 2018 · T.C. Yargıtay Emsal Kararı

Yargıtay Dairesi 8. Ceza Dairesi
Esas Numarası 2017/22904
Karar Numarası 2018/9949
Karar Tarihi 27 Eylül 2018

Yargıtay Hükmü: HÜKMÜN BOZULMASINA

Bu karar hakkında hukuki değerlendirme ve emsal dosya takibi için avukatlarımızla görüşebilirsiniz.

Anahtar Kelimeler: #sözleşme

Karar Özeti

ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karar Tam Metni

Yeni Arama
T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/22904 Karar No: 2018/9949 Karar Tarihi: 27 Eylül 2018
8. Ceza Dairesi Esas No: 2017/22904 Karar No: 2018/9949 Karar Tarihi: 27.09.2018 8. Ceza Dairesi         2017/22904 E.  ,  2018/9949 K. MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanığın 25.09.2014 tarihinde talimat mahkemesince alınan savunmasında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin isteğinin 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasındaki mehil verilme ve taksitlendirme hükmünün uygulanması talebini de kapsadığı halde, bu konuda karar verilmemesi, 2- Sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren Osmancık Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/94 Esas, 2009/158 Karar sayılı ilamında iki ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezasının esas alınması ile yetinilmesi gerekirken, aynı ilamda 2 ay 15 gün hapis cezasının da tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi, 3- T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 5/1 maddesi gereğince, sanığın talebi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafie yapılacak ödemenin yargılama gideri olarak hatırlatılmasına ve sanığın mahkumiyeti halinde kendisinden tahsil edileceğinin ihtarına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığa yüklenen 2015 yılı Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillerine Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife'nin 4/1-c maddesi gereğince 340 TL'nin yargılama giderinden sayılmaması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu Karar veya Benzeri Uyuşmazlığınız İçin Danışmanlık Alın

Av. Halil ÖZYOLCU ve Av. Can KIZILYAR ile dosyanızın durumunu ve haklarınızı değerlendirebilirsiniz.

Hemen Arayın Randevu Alın

Hukuki bir sorununuz mu var?

Uyuşmazlığınızı dinleyelim, haklarınızı ve izlenebilecek yolları birlikte değerlendirelim.