T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/5090
Karar No: 2025/11194
Karar Tarihi: 18.06.2025
4. Ceza Dairesi 2023/5090 E. , 2025/11194 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/1174 E. 2022/621 K.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; şikayetçilerin çelişkili beyanlarda bulunmuş olmalarına rağmen mahkemece çelişkilerin giderilmemesi, sanık hakkında her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması ve yargılamanın usul hükümlerine uygun yapılmaması nedenleriyle hükmün sanık lehine bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III.GEREKÇE
Sanık savunması, şikayetçilerin beyanları ile olay tutanağı karşısında, sanığın mahkumiyetlerine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/665 Esas ve 2019/488 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle, bu ilam tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.06.2025 tarihinde karar verildi.