T.C. Yargıtay
8. Hukuk Dairesi
8. Hukuk Dairesi
Esas No: 2014/3131
Karar No: 2014/6314
Karar Tarihi: 07.04.2014
8. Hukuk Dairesi 2014/3131 E. , 2014/6314 K.
MAHKEMESİ: İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 12/04/2013
NUMARASI : 2013/57-2013/282
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 17.12.2013 tarih, 2013/12136 Esas, 2013/19266 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
K A R A R
Takip dayanağı İstanbul 49.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/2 Esas ve 2012/236 Karar sayılı ilamında, ".25.564,59 EURO'nun bir yıl vadeli, aynı cins mevduata devlet bankalarınca uygulanan en yüksek faiz oranı ile tahsiline .." karar verilmiştir.
Bu ilamla başlatılan takipte, borçlunun faize itirazı üzerine, Mahkemece, bilirkişiden alınan rapora göre fazla istendiği tespit edilen faizin iptaline karar verilmiş, borçlu vekilince hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'ce onanmıştır.
3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un, 3678 sayılı Yasa ile değişik 4/a maddesinde; sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde, Devlet Bankaları'nın o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanacağı belirtilmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Tebliğleri gereğince, bankalar uygulayacakları azami faiz oranlarını serbertçe tespit ederek, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'na bildirmek zorundadır. Bildirilen bu oranlar bankaların mevduat kabulünde uygulayabilecekleri azami oranlar olup, fiilen uyguladıkları oranlar ile farklılık gösterebilmektedir.
Somut olayda, hükme esas alınan raporda faiz oranlarının bilirkişi tarafından temin edildiği, mahkemece belirlenmediği anlaşılmaktadır.
O halde, Mahkemece, ilam ve Yasa maddesi nazara alnarak. Devlet Bankalarının takip konusu yabancı paraya fiilen uyguladığı en yüksek faiz oranlarının, ilgili bankaların genel müdürlüklerinden sorularak tespiti ile bu oranlar esas alınarak faiz hesabı yapılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve denetime açık olmayan sonuca gidilmesi doğru değildir.
Dairemizce anılan nedenlerle hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.
SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17.12.2013 tarih ve 2013/12136 Esas, 2013/19266 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.