T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/24209
Karar No: 2021/20715
Karar Tarihi: 30.12.2021
6. Ceza Dairesi 2021/24209 E. , 2021/20715 K.
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yağma, hakeret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında katılan ...’a yönelik hakaret suçundan dolayı ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/08/2020 gün ve 2020/43 Esas, 2020/189 Karar sayılı ilâmı ile 7 ay hapis cezasına hükmolunduğu, bu hükmün sanık ve müdafii tarafından istinaf edildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20.10.2020 gün ve 2020/2377 Esas, 2020/1929 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, kararda temyiz yolunun kapalı olduğunun belirtildiği, ancak sanık ve müdafiinin temyizleri üzerine, Dairemizin 27.05.2021 gün ve 2021/12028 Esas, 2021/9993 Karar sayılı kararı ile temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hakaret suçundan kurulan hüküm yok hükmünde kabul edilerek ve tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde TCK’nın 32 ve 33. maddesinin uygulanmasına dair olarak ileri sürdükleri sebeplere yönelik incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın mağdurları ayrı ayrı yağmaladığı ve hakkında TCK’nın 32 ve 33. maddelerinin uygulanmasına dair yargılama aşamasında dermeyan edilmiş bir iddianın veya bu yönde bir mahkeme gözleminin bulunmadığı, bu itibarla sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 30/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.