T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/1482
Karar No: 2020/7228
Karar Tarihi: 22.06.2020
3. Ceza Dairesi 2020/1482 E. , 2020/7228 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : a) Sanığın basit kasten yaralama ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine dair; Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 gün ve 2018/177 Esas, 2018/776 Karar sayılı kararı
b) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/05/2019 gün ve 2019/1507 Esas, 2019/1481 Karar sayılı kararı
c)Temyiz isteminin reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/11/2019 günlü ek kararı
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2019 gün ve 2019/1507 Esas, 2019/1481 Karar sayılı kararı ile 14.11.2019 günlü ek kararının sanık müdafi tarafından CMK'nin 291 ve 296/2. maddesinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Basit kasten yaralama suçu yönünden; Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından;
2) Kasten yaralama suçu yönünden; hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından;
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Gediz Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Ankara Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.