T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2009/14102
Karar No: 2011/12595
Karar Tarihi: 15.11.2011
8. Ceza Dairesi 2009/14102 E. , 2011/12595 K.
MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, en ağır cezayı içeren mahkumiyeti yerine, kesin olması sebebiyle tekerrüre esas alınması mümkün bulunmayan Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/629 esas, 2006/455 sayılı kararının tekerrüre esas alınması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması sebebiyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen itirazların reddine, ancak:
1- Sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, kararda ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin süresininde gösterilmesi,
2- Sanığın erteli cezasının infazı hususunda mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynen infazına karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanığın c bendinde sayılan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. paragrafında yazılı "takdiren 2. denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi ile erteli cezanın infazına ilişkin 8. paragrafın ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması, yerlerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3. madde ve fıkraları uyarınca (c) bendinde sayılan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına ve erteli cezanın infazı hususunda mahkemesine ihbarda bulunulmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE : Sanığın en ağır cezayı içeren mahkumiyeti yerine, kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmeyen sabıkası esas alınarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, kararın başlığında yer alan eleştiriye katılmıyorum.