T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/11150
Karar No: 2024/881
Karar Tarihi: 18.01.2024
3. Ceza Dairesi 2023/11150 E. , 2024/881 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1110 E., 2021/1447 K.
SUÇ : İnsanlığa karşı suç, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, Mala zarar verme, Kasten yaralama, Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Hükümlerin Onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2020 tarih, 2019/386 Esas, 2020/449 sayılı Kararı ile sanıklar hakkındabir suçtan verilen beraat hükmünde aynı dosyada başka suçtan şikayet yokluğundan düşme kararı nedeniyle vekalet ücreti verilmesinin mümkün olmadığı, gerekçesiyle, vekalet ücretine hükmedilmemiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2020/1110 Esas 2021/1447 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.04.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinde özetle;
1- Yargılama neticesinde kendisini vekil ile temsil eden sanık lehine gerekçeli kararda vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırılık teşkil ettiğine,
2- Sadece lehe vekalet ücretine hükmedilmemesi bakımından karara karşı temyiz talebinde bulunulduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında bir suçtan verilen beraat hükmünde aynı dosyada başka suçtan şikayet yokluğundan düşme kararı nedeniyle vekalet ücreti verilmesinin mümkün olmadığına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanıklar müdafilerinin temyiz talebinin kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Bir suçtan verilen beraat hükmünde aynı dosyada başka suçtan şikayet yokluğundan düşme kararı nedeniyle vekalet ücreti verilmesinin mümkün olmadığı, mala zarar verme suçundan haklarında şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilen sanıklar yararına vekalet ücreti takdir edilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2020/1110 Esas 2021/1447 sayılı Kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2024 tarihinde karar verildi.