12. Ceza Dairesi E. 2021/10552 K. 2025/2608

12. Ceza Dairesi Esas No: 2021/10552 Karar No: 2025/2608 Karar Tarihi: 11.03.2025 12. Ceza Dairesi         2021/10552 E.  ,  2025/2608 K. MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/191 E., 2020/60 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 5.026,06 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 248,30 TL maddi ve 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine maddi tazminat talebinin reddi ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; gözaltına alındığı tarihte meslekten çıkarılmadığına, ayrıca ceza yargılamasında kendisini müdafii ile temsil ettirdiğine, bu zararların maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğuna ve eksik vekalet ücreti verildiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/445 Esas, 2018/30 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.10.2016-07.10.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın26.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının görevden uzaklaştırıldığı tarih itibarıyla maaşının 2/3lük kısmını aldığı, buna göre haksız gözaltında kaldığı süreye ilişkin miktarın hesaplanarak maddi tazminat olarak verilmesi gerektiği, ancak ceza yargılamasındaki vekalet ücretinin maddi tazminata dahil edilemeyeceği, sosyal ve ekonomik durumuna uygun hak ve nesafet kuralları ile bağdaşır oranda, zenginleşmesine sebebiyet vermeyecek şekilde manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularında; davacının haksız olarak gözaltına alındığı 04.10.2016 tarihinden sonra 06.01.2017 tarihinde kamu görevinden çıkarıldığı, bu tarihe kadar maaşının 2/3lük kısmını aldığı, açığa alınmış olması sebebiyle gözaltında kaldığı süreçte maaşından kesinlen miktarın koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası ile istenemeyeceği, idare hukuku esaslarına göre ilgili kurumdan talep edilebileceği gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine karar vererek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.