T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/12894
Karar No: 2024/5275
Karar Tarihi: 11.07.2024
1. Ceza Dairesi 2022/12894 E. , 2024/5275 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1443 E., 2021/1409 K.
SUÇ : Olası kastla öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/247 Esas, 2019/107 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2019/1443 Esas, 2021/1409 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz nedenleri, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Olay günü sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile ölen ...'ın birlikte uyuşturucu madde kullanmak amacıyla köprü altında bulunan nehir kenarına indikleri, burada...'ın bonzai olarak tabir edilen uyuşturucu maddeyi kullandıktan sonra kendisinden geçtiği,... ve...in bir süre...'ı ayıltmaya çalıştıkları, 17.03.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre ölenin son görüldüğü yer olan... nehrinin köprü altı kısmında nehrin çekilmiş, çamur, kaygan ve taşlık olduğu, ayrıca nehirle bulundukları yerin bitişik olduğu, mevcut durum itibariyle kendinde olan bir insanın dahi burada yürümekte zorlanacakken sanık ve suça sürüklenen çocuğun öleni bırakıp gittikleri, sonrasında...'ın kendinde olmadığından nehre düştüğü, 5 gün sonra...'ın cesedinin nehirde dalgıçlar tarafından bulunduğu, 1.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 05.04.2017 tarihli raporuna göre,...'ın uyuşturucu madde intoksikasyonu ve suda boğulmanın müşterek etkisi ile öldüğünün belirlendiği olayda;
Sanık ve suça sürüklenen çocuğun, uyuşturucu (bonzai) etkisi altında olduğundan kendini idare edemeyecek olan arkadaşları...'ı bulundukları konum itibariyle nehirden uzaklaştırmadıkları ve kolluk kuvvetlerini, sağlık hizmetlerini ya da...'ın ailesini durumdan haber etmediklerinden eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 98. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık ve suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca değişen suç vasfı nedeniyle ek savunmaları alınarak mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2019/1443 Esas, 2021/1409 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.07.2024 tarihinde karar verildi.