12. Ceza Dairesi E. 2021/10316 K. 2025/2544

12. Ceza Dairesi Esas No: 2021/10316 Karar No: 2025/2544 Karar Tarihi: 10.03.2025 12. Ceza Dairesi         2021/10316 E.  ,  2025/2544 K. MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/793 E., 2020/878 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının tahliye talebinin yasal süre içinde değerlendirilmemesi nedeniyle CMK'nın 141/1-a gereğince 100.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; hakkındaki mahkumiyete ilişkin hükmü temyiz etmesi üzerine dosyanın Yargıtay'da olduğuna, bu süreçte tahliyesi yönünde başvuruda bulunduğu ancak Yargıtay'ın ilgili dairesince tahliye talebine yönelik bir değerlendirme yapılmadığına, bu suretle Anayasa'da güvence altına alınan yetkili merciiye başvuru hakkının ihlal edildiğine, tahliye talebinin kısa sürede karara bağlanmadığından, davanın reddinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/40 Esas – 2018/156 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine hükmedildiği, hükmün istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 2018/2222 Esas - 2019/530 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, istinaf kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği ve henüz kesinleşmediği, tahliye talebi hakkında Yargıtay'ın her zaman karar verebileceği ancak Yargıtay'ın yükümlülüğünün başlangıcının nihai olarak dosyanın incelendiği tarih olduğu, bu tarihten önce tahliye talebinin değerlendirilmesi zorunluluğunun olduğuna dair herhangi bir yasal düzenlemenin olmadığı, CMK'nın 108/3 maddesinde düzenlenen 30'ar günlük süreler içinde tutukluluğun değerlendirilmesine ilişkin düzenlemenin ilk derece mahkemeleri için geçerli olduğu, bu aşamada dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan herhangi bir beyan dilekçesi olmadığı ve duruşmalara katılımının da olmamasına karşın, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5320 sayılı Kanunun 6/1. maddesine göre, davacının tazminat talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141. ve 144. maddeleri hükümlerine göre incelenip karara bağlanacağı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 142/5. maddesi gereğince dava dilekçesi ve ekindeki belgeler Hazine ve Maliye Bakanlığının yargı yeri çevresindeki temsilcisine tebliğ edilip, aynı Kanunun 142/7. maddesi gereğince davacı ile Hazine vekili duruşmadan haberdar edilerek, Cumhuriyet savcısının da katılımıyla duruşma yapılarak karar verilmesi gerekirken tensip ile davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Dinar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.