9. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/12807
Karar No: 2024/2966
Karar Tarihi: 02.04.2024
9. Ceza Dairesi 2022/12807 E. , 2024/2966 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/700 E., 2021/886 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, katılan Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Katılanın hükümden sonra 01.03.2024 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında şikayet hakkından vazgeçilmesi karşısında katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2019/384 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşe karşı nitelikli cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/886 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, dosyadaki deliller değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğinin ortaya çıktığına, sanığın en üst hadden ve indirimsiz olarak cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III.GEREKÇE
Sanığın savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Katılanın hükümden sonra 01.03.2024 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında şikayet hakkından vazgeçmesi karşısında 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereği katılma hükümsüz hale geldiğinden katılan vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/886 Karar sayılı kararında katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.04.2024 tarihinde karar verildi.