T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/3319
Karar No: 2025/6332
Karar Tarihi: 14.05.2025
5. Ceza Dairesi 2024/3319 E. , 2025/6332 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1022 E., 2023/1224 K.
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2021/337 Esas, 2023/156 sayılı Kararı ile sanığın icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1 ve 43/2-1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereği 1 yıl süre ile hâk yoksunluğuna hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/1022 Esas, 2023/1224 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanığın Temyiz İstemi
Katılanların soyut beyanları dışında dosyada delil bulunmadığına, lehe Kanun maddeleri ile takdiri indirim nedenlerinin yeterince değerlendirilmediğine, mahkûmiyet kararının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluğu uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hâk ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden 1 yıl süreyle hâk yoksunluğuna karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunarak 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca belirtilen aykırılığın hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken istinaf başvurusunun doğrudan esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasının hâk yoksunluğu uygulanmasına ilişkin sekizinci paragrafındaki "1 yıl" ibaresinin mahkemenin uygulaması ve takdiri de nazara alınarak, "10 ay" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.