T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/17359
Karar No: 2022/1534
Karar Tarihi: 16.02.2022
10. Ceza Dairesi 2021/17359 E. , 2022/1534 K.
Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2018/380 esas, 2019/81 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/07/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A-)Konuyla İlgili Bilgiler:
1- Sanık ... hakkında 28/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 26/12/2013 tarihli ve 2013/1035 soruşturma, 2013/471 esas, 2013/258 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,
2- Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2015 tarihli ve 2014/59 esas, 2015/38 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 06/04/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,
3- Sanığın denetim süresi içerisinde 22/08/2017 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan,Malatya 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2018 tarihli ve 2017/500 esas, 2018/118 sayılı kararı ile cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine;
Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13/02/2019 tarihli, 2018/380 esas ve 2019/81 sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 15/03/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:
Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında,
“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2015 tarihli ve 2014/59 esas, 2015/38 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2018/380 esas, 2019/81 sayılı kapsayan dosya incelendi.
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14/12/2017 tarihli ve 2017/7380 esas, 2017/6802 karar sayılı ilâmı ile "....bu durumda CMK’nın 231. maddesindeki genel kurallar değil, TCK’nın 191. maddesindeki özel hükümlerin uygulanması gerektiği, buna göre de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde TCK’nın 191/4. maddesindeki kuralların geçerli olacağı anlaşıldığından, sanığın ancak kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi veya tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hallerinde hüküm açıklanabilecektir..." şeklinde değinildiği üzere, dosya kapsamına göre, Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 06/04/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 22/08/2017 tarihinde alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçunu işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, denetim süresi içerisinde işlenen suçun kullanmak amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde temin etmek suçu olmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2018/380 esas, 2019/81 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir.
C-) Konunun Değerlendirilmesi:
Sanık ... hakkında, 28/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2015 tarihli ve 2014/59 esas, 2015/38 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini takiben sanığın denetim içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2018/380 esas, 2019/81 sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.
Sanık hakkındaki hükmün, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddeleri gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki genel kurallar değil, TCK’nın 191. maddesindeki özel hükümlerin uygulanması gerektiği, buna göre de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde TCK’nın 191/4. maddesindeki düzenleme gereğince,sanığın ancak tekrar kullanmak için uyuşturucu madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu madde kullanması, hallerinde hüküm açıklanabileceği anlaşıldığından;
Somut olayda, Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 06/04/2015 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 22/08/2017 tarihinde “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunu işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, denetim süresi içerisinde işlenen suçun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
D-) Karar :
Yukarıda açıklanan nedenlerle; kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2019 tarihli ve 2018/380 esas, 2019/81 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,
16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.