T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1650
Karar No: 2025/5198
Karar Tarihi: 26.06.2025
1. Ceza Dairesi 2025/1650 E. , 2025/5198 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/324 E., 2024/402 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2021 tarihli ve 2021/141 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ve 2022/234 Esas, 2022/1143 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, anılan bu kararın sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.05.2024 tarihli ve 2023/2119 Esas, 2024/3367 Karar sayılı kararıyla özetle; sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu halde savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılması nedeniyle bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2024 tarihli ve 2024/... Esas, 2024/402 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53. maddeleri uyarınca 6'şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delil bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, iştirak iradesinin bulunmadığına, haksız tahrike,
2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delil bulunmadığına, takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar ... ve ... tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, sanıklar hakkında lehine olan takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, diğer lehe olan hükümlerden erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara çevirme şartlarının sonuç ceza miktarı itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2024 tarihli ve 2024/... Esas, 2024/402 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. fıkrası uyarınca Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.06.2025 tarihinde karar verildi.