T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2771
Karar No: 2025/4145
Karar Tarihi: 22.05.2025
1. Ceza Dairesi 2024/2771 E. , 2025/4145 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1245 E., 2023/2440 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2019/494 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/1245 Esas, 2023/2440 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; isnad olunan suçun unsurlarının oluşmadığına, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın öldürme kastı olmadığına, mahkumiyet için yeterli somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanıkların eylemi neticesinde mağdurun pnömotoraks ve 2. kosta kırığı meydana gelecek şekilde yaralanarak yaşamsal tehlike geçirdiği ve kırığın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkilediği olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre belirlenecek cezaların makul orandan bir miktar uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik cezalar tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin sanık ...'nın tevilli ikrara yönelen savunması, mağdur ve tanık anlatımları, CD izleme tutanağı, görüntülere ilişkin bilirkişi raporu, mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, sanıkların suçta kullandığı tabancaların öldürmeye elverişliliği, atış sayısı, isabet alan vücut bölgesi, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının somut olayda meydana geldiği, sanıkların yaralanmadığı ve olay yerinde 24 adet boş kovan bulunan olayda sanıkların eyleminin orantılı olmaması nedeniyle meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/1245 Esas, 2023/2440 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2025 tarihinde karar verildi.