1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1930
Karar No: 2024/3348
Karar Tarihi: 09.05.2024
1. Ceza Dairesi 2023/1930 E. , 2024/3348 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
1. HÜKÜM : Mahkûmiyet
2. HÜKÜM : Erteleme kararının geri alınmasına yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli, 2012/907 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-(e), 51/1 ve 51/3 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına ve cezasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın yokluğunda verilen kararın MERNİS şerhi düşülerek doğrudan sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 02.04.2014 tarihinde tebliğ edildiği, kararın usulsüz tebliğ sonrası kesinleştirildiği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi üzerine yapılan ihbar üzerine Mahkemenin 26.12.2017 tarihli, 2017/329 Esas, 2017/567 Karar sayılı kararı ile aynen infaz kararı verildiği, aynen infaz kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza
Dairesinin 06.09.2021 tarihli, 2021/10213 Esas, 2021/11685 Karar sayılı kararı ile kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu belirtilerek merciine gönderildiği, itiraz merciince yapılan inceleme sonucu Mahkemenin 13.03.2014 tarihli, 2012/907 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden kararın kesinleşmediği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği, itirazın kabulü kararı sonrası Mahkemece duruşma açılarak yargılama yapıldığı ve yargılama sonunda İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli, 2021/554 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararı ile erteleme kararının geri alınmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanığın doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli, 2012/907 Esas, 2014/84 Kararı kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu, sanık ve müdafiinin öğrenme üzerine verdikleri temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli, 2012/907 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-(e), 51/1 ve 51/3 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolduğuna, aksi kanaatte erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-(e) maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-(d) maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.02.2013 tarihli sanığın savunmasının alınması işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli, 2012/907 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesinin gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2024 tarihinde karar verildi.