T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/412
Karar No: 2024/4877
Karar Tarihi: 01.07.2024
1. Ceza Dairesi 2023/412 E. , 2024/4877 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1622 E., 2022/296 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin istinaf bozması üzerine verdiği, 07.07.2021 tarihli ve 2020/554 Esas, 2021/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’un (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereği aleyhe istinaf olmadığından sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/1622 Esas, 2022/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Dosya içeriğine göre; mağdur ile tanık Ş.'nin olay tarihinde sevgili oldukları, sanığın ise tanık Ş.'ile daha önce gönül ilişkisinin bulunduğu, olay günü saat 21:30 sıralarında mağdur ile tanık birlikte yürürken sanığın aracı ile yanlarına gelip, tanığı götürmek istediği, tanığın gitmek istemediğini söylemesi üzerine mağdurun, tanığın gitmek istemediğini belirttiği, bunun üzerine sanığın mağdurun üzerine yürüyerek sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, karşılıklı küfürleştikleri, sanığın ele geçirilemeyen bıçakla mağdurun göğüs bölgesini hedef alarak vurduğu, hemotoraksa ve pnomotoraksa neden olacak, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı kabul edilmiştir.
2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, olayda meşru savunmanın yasal koşullarının bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya eylemin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/1622 Esas, 2022/296 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1.fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.07.2024 tarihinde karar verildi.