T.C. Yargıtay
9. Ceza Dairesi
9. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/11510
Karar No: 2023/2176
Karar Tarihi: 11.04.2023
9. Ceza Dairesi 2022/11510 E. , 2023/2176 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/170 Esas, 2019/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/3420 Esas, 2020/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafisi ile katılan Bakanlık vekilnin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/14706 Esas, 2022/8 Karar sayılı ilâmıyla; ''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin başka delille desteklenmeyen soruşturma ifadesi, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2022/99 Esas, 2022/179 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar Vekili İle Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri
Sanığın işlediği suçun sabit olduğuna, en üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurenin beyanlarının esas alınarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın farklı tarihlerde akrabası olan mağdurenin cinsel bölgelerine ve göğüslerine dokunduğu, dudaklarından ve cinsel bölgelerinden öptüğü, yine bir gün torunu ... ile mağdureyi arabasıyla gezdirdiği sırada mağdurenin ön özel bölgesine dokunmak sureriyle cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılan olayda;
Katılan ...'ın soruşturma aşamasında sanık ile mağdurenin yalnız kalamayacağını, köye gittiklerinde kızının kendisinin yanından ayrılmadığını, böyle bir olay yaşandıysa da mağdurun kendisine anlatmadığını beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında sanığın torunu ile mağdurenin oyun oynadıklarını, bu nedenle mağdurenin sanığın evine sürekli gittiği, ayrıca sanığın eşi ...'yi mağdurenin sevmesinden dolayı onu da görmeye sürekli gittiğini, mağdurenin bir akşam kendisi ve sanığın eşi ...'ye yaşadıklarını anlattığını belirtmesinin çelişkili olması, aynı şekilde mağdurenin babası katılan ...'in de beyanlarının soruşturma ve kovuşturma aşamasında çelişkili olması, bu haliyle mağdurenin sanıkla yalnız kalıp kalmadığı, sanığın evine tek başına gidip gelmediği hususlarında çelişki oluştuğu, sanığın da aşamalarda özü itibariyle inkara yönelik ve aksi ispatlanamayan savunması dosya kapsamı ile bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemece beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2022/99 Esas, 2022/179 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.