T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/3911
Karar No: 2024/7083
Karar Tarihi: 30.10.2024
1. Ceza Dairesi 2023/3911 E. , 2024/7083 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/143 E., 2023/266 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/115 Esas, 2022/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
A.Mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d,f, 35/2, 62, 53. maddeleri gereği 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
B.Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81, 29, 62/1, 53 maddeleri gereği 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılan ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a inci maddesi uyarınca adli emanette kayıtlı suç eşyaları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Özetle; hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, mağdur ...'a yönelik eylem yönünden suç vasfının hatalı belirlendiğine, öldürme kastının bulunmadığına, maktule yönelik eylem yönünden haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın, mağdur ...'ı bıçakla göğüs, batın ve lomber bölgelerinden 6 ayrı yerinden yaralayarak; göğüs ve batın boşluğuna nafiz yaralanmaları nedeniyle hayati tehlike geçirerek sağ hemopnömotoraksa ve mide ile ince bağırsakta perforasyonuna neden olacak şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ettiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca teşebbüs indirimi yapılarken üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine hiç isabet almamış hallerde uygulama yeri olan en alt sınırdan ceza tayini ile eksik ceza tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, maktule yönelik kasten öldürme suçu yönünden meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının sağlanmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemeyen olayda sanık lehine belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/266 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.10.2024 tarihinde karar verildi.