T.C. Yargıtay
7. Ceza Dairesi
7. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/480
Karar No: 2023/9795
Karar Tarihi: 08.11.2023
7. Ceza Dairesi 2023/480 E. , 2023/9795 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme
HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.11.2021 tarihli ve 2019/8809 Esas, 2021/ 2988 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanıklar ..., ... ve ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan şikâyette bulunulmuş ve Eskişehir 3. İcra Ceza Mahkemesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/569 Esas, 2019/515 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık ... hakkında beraat, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise 5941 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2019/8809 Esas, 2021/2988 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler bakımından; şikâyetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3.Şikâyetçi vekilinin başvurusu itiraz olarak kabul edilip 17.11.2021 tarihli ek karar ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmiş ise de, anılan Dairenin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/41 Değişik iş sayılı kararı ile istemin temyiz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın iadesine karar verilmesi akabinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/8809 Esas, 2021/2988 Karar sayılı ek kararı ile şikâyetçi vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Şikâyetçi vekilinin temyiz sebepleri; çekte tek imza bulunduğu gerekçesi ile verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın dahi bu yönde bir itirazının bulunmadığına, hukuka kesin aykırılık hallerinin bulunduğuna, savunma haklarının kısıtlandığına, deliller tekrar değerlendirilerek verilen beraat kararının temyize tabi olduğuna, çek üzerinde çift imza bulunduğuna, çift imza bulunmasa banka tarafından işlem yapılmayacağına, bu yönde bir şüphe bulunması durumunda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğine, inceleme yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğuna, 5271 sayılı Kanunun 308/A maddesi kapsamındaki başvurularının savcılığın kusuru nedeni ile değerlendirilmediğine, müvekkilinin hak arama hürriyeti ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, beraat kararının gerekçesinin anlaşılamadığına, kararların bozulması talebine ilişkinidir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde yer verilen; “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde şikâyetçi vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/8809 Esas, 2021/2988 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 3. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.11.2023 tarihinde karar verildi.