T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/8545
Karar No: 2025/3267
Karar Tarihi: 24.04.2025
1. Ceza Dairesi 2023/8545 E. , 2025/3267 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/202 E., 2023/878 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Her ne kadar sanık müdafii tarafından sanık hakkında mağdurlara yönelik eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar da temyiz edilmiş ise de bu kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu ve bu hükümlere yönelik sanık müdafiinin itirazının Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 ve 12.01.2022 tarihli kararları ile reddedilerek kesinleştiği anlaşıldığından, söz konusu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1.
maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/139 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/878 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan inceleme neticesinde "5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereğince mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve derecesi ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınıra yakınlaşmak suretiyle ceza belirlenmesi gerekirken alt sınırdan 9 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe istinaf bulunmadığından eleştirilmek suretiyle" sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunmaya ve gönüllü vazgeçmeye ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında düzenlenen rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunmanın ve gönüllü vazgeçmenin koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde Bölge Adliye Mahkemesinin eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/878 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesinin eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2025 tarihinde karar verildi.