T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/6203
Karar No: 2024/7821
Karar Tarihi: 27.11.2024
1. Ceza Dairesi 2024/6203 E. , 2024/7821 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2349 E., 2022/1060 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2019/65 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararı ile,
a. Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
b. Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.03.2022 tarihli ve 2021/2349 Esas, 2022/1060 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; fazla ceza tayin edildiğine, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılanlardan kaynaklanan haksız bir hareketin bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, eksik incelemenin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun öldürmeye elverişli bıçakla katılanların hayati bölgelerini hedef almak suretiyle bir çok defa darbe vurduğu, polisler olay yerine gelip biber gazı sıktıktan sonra şahsın kaçtığı, böylelikle ambulansa haber verilerek katılanların tedavi edilmesi sebebiyle ölüm sonucunun meydana gelmediği dikkate alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu ve suça sürüklenen çocuğun eylemleri sonucu katılanların yaşamının tehlikeye sokulduğu ve yaralanma neticesinde katılan ...'in duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olunduğu olayda suç vasıflarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.03.2022 tarihli ve 2021/2349 Esas, 2022/1060 Karar sayılı kararında sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.11.2024 tarihinde karar verildi.