T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/3231
Karar No: 2025/1642
Karar Tarihi: 03.03.2025
8. Ceza Dairesi 2023/3231 E. , 2025/1642 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/445 Esas, 2022/2027 Karar
SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2019/380 Esas, 2020/571 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/3 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/445 Esas, 2022/2027 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Pişman olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin ve seçenek yaptırımların uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, sosyal medya üzerinden yapılan bir paylaşıma "Bunların muhammedide ömeride osmanıda recebide hepsi aynı *** aynı ***" yazarak paylaşımda bulunduğu iddiasına ilişkin olarak;
1.Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle.... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ... Basit yargılama usulü uygulanmaz." bölümündeki "Hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "Lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.
Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "Hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "Hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
2.Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi,
3. 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının ''..Suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre..'' adli para cezası ve seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmünün düzenlenmiş olması ve sanığın 04.11.2020 tarihli duruşmada ve temyiz dilekçesinde lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/445 Esas, 2022/2027 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca (2) nolu bozma nedeni yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.