T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/998
Karar No: 2025/2269
Karar Tarihi: 04.03.2025
12. Ceza Dairesi 2024/998 E. , 2025/2269 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1425 E., 2023/2043 K.
DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesine muhalefet suçundan ... plaka sayılı aracına el konulan ve yapılan yargılama sonucunda aracın müsadere edilmesine yer olmadığına ve aracın tasfiye edilmemiş ise sahibine iadesine kararı alan davacının aracına haksız el konulduğundan bahisle toplam 973.000 TL maddi tazminatın haksız el koyma tarihinden itibaren işleyecek faiz talebine ilişkin davada yerel mahkemece davacının talebinin yasal koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın kesinleştirme şerhine göre 19.01.2022 tarihinde kesinleştiği, davanın süresinde açıldığı, aracın iadesine karar verildiği, aracın tasfiye edilmesi nedeniyle bedelin iade alındığı, zararın bu tarihte öğrenildiği, bu nedenle davanın kabulü gerekirken reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/211 Esas – 2019/97 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının ... plaka sayılı aracına 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesine muhalefet suçundan 21.02.2018 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda aracın müsaderesine yer olmadığına, araç henüz tasfiye edilmemiş ise aracın bu aşamada sahibine iadesine karar verildiği, kararın 19.01.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen hükmün davacı asile tebliğ edilmediği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının talep dayanağı dava dosyasında sanık olarak yargılandığı ve suçta kullanılan, el konulan aracın sahibi olduğu, el konulan aracın el koyma süresinin yargılama aşaması dikkate alındığında makul süre olduğu, suçta kullanılan veya suça konu eşyalara el konulmasının, bu eşyaların yeniden suçta kullanılmalarının önüne geçilmesi, caydırıcılığın sağlanması ve muhtemel bir müsaderenin sonuçsuz kalmasını önlemek gibi amaçlar taşıdığı hususu göz önüne alınarak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde, tazminata konu aracın müsadere edilmesine yer olmadığına, aracın tasfiye edilmemiş ise sahibine iadesine dair kararın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2019/2132 Esas, 2021/4647 karar sayılı, 20.12.2021 tarihli kesin olarak verilmiş kararı ile kesinleştiğinden davacının davasını 1 yıllık hak düşürücü sürede açmadığından hükmün 1. fıkrasının kaldırılarak "1-Bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın süreden REDDİNE" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2025 tarihinde karar verildi.