T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1289
Karar No: 2025/4425
Karar Tarihi: 29.05.2025
1. Ceza Dairesi 2025/1289 E. , 2025/4425 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/287 E., 2024/322 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma ilâmı üzerine verilen Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/246 Esas, 2023/320 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2024/563 Esas, 2024/4030 Karar sayılı kararı ile özetle;
teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2024/287 Esas, 2024/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında lehe hükümler ile indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık lehine meşru savunma hükümlerinin uygulanması, aksi kanaatte 5237 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, kullanılan pompalı doldurmalı av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, katılanın yaralanmasının niteliği ve taraflar arasındaki husumet ile derecesi birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemine uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız eylemin sanıktan kaynaklandığı, sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2024/287 Esas, 2024/322 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda
hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2025 tarihinde karar verildi.