T.C. Yargıtay
9. Ceza Dairesi
9. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/14175
Karar No: 2024/2445
Karar Tarihi: 19.03.2024
9. Ceza Dairesi 2023/14175 E. , 2024/2445 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/854 E., 2023/632 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında "Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı" suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/123 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/854 Esas, 2023/632 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında kurulan hükmün temel cezası belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğine, 5271 sayılı Kanun hükümleri gereğince görevlendirilen katılan vekiline kovuşturma aşamasında ödenen ücretin mahsup edilerek, vekalet ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın hastane raporları ile sabit olan psikolojik rahatsızlığı nedeniyle yüzde 70 engel raporu olduğunun dikkate alınmadığına, esas hakkındaki mütaalanın karar duruşmasında değiştirilmiş olmasına rağmen yeni mütaalaya karşı savunma hazırlamak için savunma hakkı tanınmadığı ve süre verilmediğine, sanık lehine olan delillerin araştırılmadan eksik araştırma ile karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "Mart 2021" yerine dosya kapsamında intikal tarihi olduğu anlaşılan 22.03.2021 yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılan lehine mülkiyet hakkının ihlali suretiyle genelge ile ücreti vekaletin belirlenemeyeceği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümde eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümüde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/854 Esas, 2023/632 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.