T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1824
Karar No: 2023/5275
Karar Tarihi: 13.09.2023
1. Ceza Dairesi 2023/1824 E. , 2023/5275 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/153 E., 2022/375 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet, uyarlama yapılmasına yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.1999 tarihli ve 1999/7 Esas, 1999/176 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına karar verilmiştir.
2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2000 tarihli ve 2000/106 Esas, 2000/133 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan, 765 sayılı Kanun'un 492 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 522 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.1999 tarihli ve 1999/7 Esas, 1999/176 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.03.2000 tarihli ve 1999/4660 Esas, 2000/613 Karar sayılı kararı ile onanmasına, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2000 tarihli ve 2000/106 Esas, 2000/133 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.11.2000 tarihli ve 2000/8802 Esas, 2000/8282 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.
4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/375 Karar sayılı kararı ile,
Hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Hırsızlık suçundan uyarlama yapılmasına yer olmadığına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz istemi, öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrike ilişkindir.
III. GEREKÇE
Gerekçeli kararda maktulün kimlik bilgilerinin yer almaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun’un 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan
inceleme sonucu kurulan hükümde ve hırsızlık suçundan 765 sayılı Kanun'un daha lehe olduğu gerekçesiyle uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/375 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re’sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.09.2023 tarihinde karar verildi.