T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1450
Karar No: 2025/4812
Karar Tarihi: 17.06.2025
1. Ceza Dairesi 2025/1450 E. , 2025/4812 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/99 E., 2024/1986 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin ikinci fıkrası gereği kesin olduğu anlaşılmış ise de; Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, belirlenmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2024 tarihli ve 2021/316 Esas, 2022/1194 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2023/99 Esas, 2024/1986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısı temyiz isteminde özetle, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle suç vasfına, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın av tüfeğiyle ateş etmesi sonucunda katılanın uyluğunda kemik kırığı oluşması nedeni ile kan kaybından ötürü hayati tehlike geçirdiği, herhangi bir iç organ yaralanmasına sebebiyet vermediği, atış mesafesi ve engel hal bulunmamasına rağmen eylemine son verdiği hususları da nazara alındığında sanığın eylemine uyan suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından vasıfla sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2023/99 Esas, 2024/1986 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen suç vasfına ilişkin temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.06.2025 tarihinde karar verildi.