T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/679
Karar No: 2024/16215
Karar Tarihi: 06.03.2024
10. Ceza Dairesi 2024/679 E. , 2024/16215 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/238 E., 2021/496 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İTİRAZA KONU KARAR: Onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Dairemizin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/7085 Esas, 2022/9830 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2024 tarihli ve KD - 2023/62699 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde, sanık tarafından tebliğname aşamasından sonra dosyaya gönderilen temyiz dilekçesi yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına ek tebliğname istemi ile gönderilerek ek tebliğname tebliğinden sonra karar verilmesi gerekirken sanık müdafinin temyiz dilekçesi ile yetinilmesi Anayasamızın temel hak ve hürriyetler arasında yer verdiği "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36 ncı maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkı ile AİHS'in 6 ncı maddesinde yer bulan adil yargılanma hakkının ihlaline yol açabileceği, bu nedenle sanığın temyiz talebinin karşılanması suretiyle karar verilmesinde hukuki bir zorunluluk olduğundan bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık tarafından tebliğname aşamasından sonra dosyaya gönderilen temyiz dilekçesi yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına ek tebliğname istemi ile gönderilerek ek tebliğname tebliğinden sonra karar verilmesi gerekirken sanık müdafinin temyiz dilekçesi ile yetinilmesi Anayasamızın temel hak ve hürriyetler arasında yer verdiği "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36 ncı maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkı ile AİHS'in 6 ncı maddesinde yer bulan adil yargılanma hakkının ihlaline yol açabileceği, bu nedenle sanığın temyiz talebinin karşılanması suretiyle karar verilmesinde hukuki bir zorunluluk olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/7085 Esas, 2022/9830 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2022/244 Esas, 2022/270
Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.