T.C. Yargıtay
5. Hukuk Dairesi
5. Hukuk Dairesi
Esas No: 2022/9033
Karar No: 2022/18035
Karar Tarihi: 12.12.2022
5. Hukuk Dairesi 2022/9033 E. , 2022/18035 K.
MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ: Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;
- K A R A R -
Asıl ve birleştirilen dava, taşınmazın kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde bırakılması nedeniyle 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine dayalı tazminat, birleştirilen Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/153 Esas, 2020/181 Karar sayılı dosyası ise taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince, asıl ve birleştirilen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/34 Esas, 2021/203 sayılı kararının incelenmesinde;
Dava konusu Kocaeli İli, Gölcük İlçesi, Şevketiye Köyü 128 ada 58 parsel sayılı 24.220,52 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacılar murisi adına 1960 yılında tapulama ile tescil olduğu, tapu kaydına 09.10.1996 tarihinde Gölcük Orman İşletme Müdürlüğü'nce şerh konulduğu ve taşınmazın fiilen orman sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmıştır.
Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki Kocaeli İli, Gölcük İlçesi, Şevketiye Köyü 128 ada 58 parsel sayılı sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline, davacı adına olan tapu kaydının iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tescil edilmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bu itibarla davalı birleştirilen dava davacısı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacı- birleştirilen dava davalısı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede ise;
1-)Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda beklenmeyen giderler, idarecilik giderleri ve değişen masraflar faizi üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,
2-) Bilirkişi raporunda açıklandığı üzere dava konusu taşınmazın konumunun bulunduğu bölge dikkate alındığında sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu ve bölgeden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar da gözetildiğinde %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanarak değerlendirilme yapılması gerekirken % 5 kapitalizasyon faiz oranı uygulanması
Doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/34 Esas, 2021/203 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarıncaa BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.